Nowe badanie opublikowane w Nature Communications pokazuje, że gyraza DNA (DNA gyrase) z Escherichia coli wybiera miejsca wiązania na chromosomie nie tyle na podstawie sekwencji nukleotydowej, ile na podstawie fizycznych właściwości heliksu — jego elastyczności, zdolności do zginania i odkształcania. Zespół Lynn Zechiedrich z Baylor College of Medicine zastosował kryo-mikroskopię elektronową (cryo-EM) oraz analizę bioinformatyczną minikółek DNA (minicircles), wykazując, że enzym rozpoznaje regiony, w których układ kolejnych par zasad (base-pair steps) zapewnia dużą podatność na odkształcenia, a kontrast między elastycznymi i sztywnymi odcinkami wyznacza granice owijania DNA wokół enzymu. Odkrycie to pogłębia dotychczasowe rozumienie mechanizmu działania gyrazy — kluczowego celu antybiotyków takich jak fluorochinolony — i może przyczynić się do projektowania bardziej precyzyjnych leków przeciwbakteryjnych.
Źródła:
Baker M.L. et al., DNA deformability in sequence-dependent capture of E. coli gyrase, Nature Communications (2026). doi:10.1038/s41467-026-71884-0